Bir taraftan dönüşü belli olmayan ve saat sekizden önce eve gelmeyenleri diğer taraftan saat 3 oldumu eve dönenleri.

Birileri 12 saatten fazla çalışıp 700 lira bile alamazken,diğer tarafta restoranda açacağı şaraba daha fazlasını bir gecede verenleri.

Emekli olduklarında ise durum çok farklı olmayacak.Biri kalan ömrünün son 5-10 yılını sağlık sorunları içerisinde geçirecek;diğeri ise insan asıl bu yaşta üretmeli edalarıyla çok bilmiş bir durumda pozlar verecek.

Şimdi size soruyorum televizyonlara çıkıp bas bas adalet,eşitlik,demokrasi diye bağıranlar,sahibi olduğu fabrikada işçisinin hak ettiği ücreti vermeyip her iki saate bir camii yolunu tutanlar,peki bütün halklar kardeştir deyip onların kanıyla beslenip ayrımın daniskasını yapanlar bunlar yanınıza kalacak mı zanediyorunuz.

Hesabı sorulacaktır elbette…
Biz soramazsak bile çocuklarımız soracak…

Şimdi sizin zamanınız bence elinizden gelen bütün kötülükleri yapmaya devam edin.Devam edin ki hesap sorulduğunda zerre kadar pişmanlık duymayın yapamadıklarınız için.Çünkü siz Sudan’da ölmek üzere olan ufak çocukların bile ölümünü bekleyecek kadar akbaba,yakaladığı avı öldürme merhameti olmadan canlı canlı kıyısından köşesinden koparan sırtlanlarsınız…Siz ancak diğer alemin en kötüleri olabilirsiniz.Şimdi gelmiş bize insan olmayı öğretmeye çalışıyorsunuz.Kendiniz gibi çok sayıda olan B.k gördümü koşuşan sineklerde bir fiskeyle dağılır elbet…

Sizin de çarkınız kırılır elbet…

Peki siz neresindesiniz çemberin?Sanırım bir çoğunuz çizgi olsaydı orada olmayı tercih edebilirdiniz ama böyle bir şansınız olduğunu düşünmeyin!Gelin birlikte anlamaya çalışalım;çemberin tam olarak neresinde durarak yaşamaya çalıştığınızı…

Çemberin içinde olmak bu düzenin içinde olmayı anlatırken;dışında olmak çemberin içinde kalanlardan farklı olarak insani değerli yaşatabilenleri ifade eder.Sistemin bu denli kişilerin içine işlediği,onları kuşattığı,hareket etme imkanı tanımadığı ve dişlilerin bu denli keskin şekilde canlar aldığı bir zamanda kolay değildir öyle çemberin dışında olmak…Başlı başına kocaman bir yalnızlıktır,başlı başına tek başına direniştir…Çünkü sürüden ayrılanı kurt kapar derlerde onun için.Evet koca bir sürüdür çemberin kendisi ve bir insan olarak o kurda karşı savaşmalısınız.Zor mu bu savaş?Evet oldukça zor.Her kavramın içinin tamamen boşaltıldığı,insanların maddi menfaatleri için onurlarını ayaklar altına alırken bile utanmadıkları bir dönemde bu savaşı kazanmak zor görünüyor.Üstelik insanların sürekli maskeler takarak olmadıkları gibi gözükmeye çalıştıkları bu zamanda gerçekten zor iş doğru ve yanlışı ayırt edebilmek.Sağlam bir ahlaki yapının,onurlu bir duruşun oturmuş olması gerek insanda.Bu sistem bizi büyüttü ister istemez ondan bir takım şeyler kanımıza geçti biliyorum…Ama bu mikropları temizlemek gerek ve bedeni o temiz haline dönüştürmek.Böylece ancak o çemberi kırabilir ve diğer insanlarında o çeberin dışına çıkmasını sağlayabiliriz.Şimdi yalanları,çıkar ilişkilerini,yalandan yüze gülmeleri,aldatmaları bir tarafa bırakarak yeni bir başlangıç yapalım.

Şimdi içinde olduğumuz bizi biz olmaktan çıkaran,insanlık değerlerini hapseden çemberden kurtulma zamanı.Üstelik henüz geç değil….

Şimdilerde ise ölümsüzlüğün peşinde ve zamana karşı koymanın.Yaşlanmanın,yok olmanın önüne geçmek için son dönem çabası bu.Eski Yunan mitolojisinde varolan o ölümsüz insanların hayali peşinde.Yada ölümsüzlük iksirinin,tekrar gençleşmenin.Ve diyor ki bilim yaşlanmak yalnızca bir hastalıktır ve doğru geni bulur gerekli müdahaleyi yapabilirsek yaşlanmak tarihe karışabilir.Ölümsüzlük konusu ise hala muğlak ve belirsiz.Sanırım önce yaşlanmanın önüne geçecekler, sonra ölümsüz insanlar yaratacaklar.Tabii biz Türkler ne zaman ölümsüzlük iksirinden içeriz veya içebilirmiyiz biraz şüpheli.Belki Amerika bizden tezkere falan isterde o zaman karşığında bir şişede olsa alabiliriz.Gerçi vatandaş yine ölümlü olmaya devam eder sıra onlara hiçbir zaman gelmeyeceğinden.Neyse bu işin hayali bir boyutu.Şimdi asıl mesele şu: ölümsüz olmak iyi bir şey midir? Özellikle ömrünün nerdeyse tamamını boş şeylerle geçirerek heba edenler.Zamanın,bu kısacık ömrün değerini bilmeyenler, asıl o zaman ne yapacaklar.Sürekli can sıkıntısı ve zamanın geçmemesinden şikayet edenler, asıl o zaman halleri ne olacak çok merak ediyorum.Sanırım o zamanlarının tamamında offlayıp puflayarak geçirecekler…İntihar edecekler ama sonuç alamayacaklar.Öyle bir ölümsüz tarafından öldürülmekte işe yaramayacak.Mecburen yaşayacaklar…

Sözüm gelecekle geçmişin arasına sıkışmış bir halde yaşayanlara…Geçip giden zamanın değerini anlamayanlara.Gereksiz işler için zaman harcayıp kendilerine bir dakika dahi ayırmayanlara.Yada ömrünü daha fazla para kazanmak için harcayanlara.Bu dünyada bir evle yetinmeyip gayrimülk zengini olma hayaliyle yaşayıp ömrünü tüketenlere.Lüzumsüz ne varsa yaşamda onlara vakit ayıranlara.

Yaşlı bir dedeye sormuşlar ömür nedir? diye.Dede ömür göz akıp geçinceye kadar geçen zamandır demiş.Anlayacağınız üzere zamanımız az yollar uzak,kaybedecek bir saniye bile yok.Geçmişle gelecek arasında sıkışıp kalmak yerine,geçmişten ders çıkararak,geleceği ise planyarak zamanı en iyi şekilde kullanabilmeliyiz.Asıl ölümsüzlük yaşlandığımızda şu yaşımda keşke şunu yapsaydım dememektir.Pişmalıkların tamamı zamanında yapılmayanlardır…işte üstad Can Yücel de böyle buyurmuş zamanı tam zamanında diyerek..

Yemek de boş içmek de,
Hatta yeri gelmeden sevişmek de.
Tam zamanında öpmelisin mesela güzel gözlünü,
Tam zamanında söylemelisin sevdiğini
Gözlerinin içine baka baka.
Bisikletinin gidonunu
Tam zamanında çevirmelisin
Düşmemek için.

Tam zamanında frene basmalı,
Tam zamanında yola koyulmalısın.
Tam zamanında okşamalısın başını
O üzüm gözlü çocuğun
Hıçkırıklar tam dizilmişken boğazına,
Tam ağlamak üzereyken.
Tam zamanında koymalısın elini omzuna
En sevdiğin dostunun babası öldüğünde.
Tam zamanında tutmalısın düşerken
Üç yaşındaki sehpaya tutunan çocuk.
Tam zamanında acımalı yüreğin
Afyon’da Hasan Ağabey’ in evi yıkılınca başına
Evsiz kalınca çoluk çocuk
Ki uzatasın elini bir parça.
Tam zamanında açmalısın kapını
Hayatına girmek isteyenlere.
Tam zamanında çıkarmalısın
Sevginden şımarmaya başlayanları.
Tam zamanında affetmelisin kardeşini
Biliyorsan yüreğinde kötülük olmadığını
Seni gecenin üçünde arayıp da
Kafasının iyi olduğunu söylediğinde.
Tam zamanında öğretmelisin oğluna
Gerekiyorsa yumruk atmayı
Tam burnunun üstüne
Tiksinmeden pisliğinden,
Yukarı mahallenin sümüklü bebesi
Misketlerini zorla almaya çalışırsa.
Tam zamanında bağırmalısın
Acıyınca bir yerin.
Tam zamanında gülmelisin
Kemal Sunal küfür edince filmin bir yerinde.
Tam zamanında yatmalısın
Yola çıkacaksan ertesi gün
Ve arabayı kullanan sensen
Sana emanetse çoluk çocuk
Ve kendin.
Tam zamanında bırakmalısın içmeyi
Son kadeh bozacaksa seni
Ve üzeceksen birilerini
Ertesi gün hatırlamayacaksan.
Tam zamanında ayrılmalısın misafirliklerden.
Tam zamanında konuşmalı
Tam zamanında şarkı söylemeli
Tam zamanında susmalısın.
Tam zamanında terk etmelisin gerekiyorsa
Annenin babanın evini,
Tam zamanında başka bir şehre gidip
Ayaklarının üzerinde durmaya çalışmalısın.
Tam zamanında dönmelisin memleketine.
Tam zamanında için titremeli,
Tam zamanında aşık olmalı
Deli gibi sevmelisin güzel gözlünü.
Tam zamanında toplamalısın oltanı
Belki de seni şampiyon yapacak
En büyük balığı kaçırmadan.
Tam zamanında yaşlandığını hissetmeli
Tam zamanında ölmelisin
Iskalamak istemiyorsan hayatı.
Haydi şimdi kalk bakalım
Silkin şöyle bir
At üzerinden hayatın yorgunluğunu,
Vakit zannettiğinden daha az
Haydi kalk bakalım,
Şimdi YAŞAMAK ZAMANI…..

Herşeyin anlamını yitirdiği yada herşeyin yeniden tanımlandığı dünya artık o bildiğimiz ve algıladığımız dünya olmaktan çıkarak sedece bilinen şeklini korur hale geldi.İşte böyle bir gezegende varolmamızın asıl sebebi ne olabilir?Yada bizi daha da anlamlı kılacak şey ne olabilir?Birilerinin savunduğu gibi bu dünya gerçekten bir sınav yeri mi?Yoksa burası zevk sefa içinde geçirmemiz gereken asıl yer mi?Daha da önemlisi bu noktada, özgürlüğünü kazanmış insanoğlu bu dünyada kendini gerçekleştirmek için mi yaşamalıdır?

Gerçekten var mıyız?Eğer varsak niçin varız?Yoksa başka bir evrende varolan asıl gerçekliğimizin bu dünyada hüküm süren karanlıkta seçilemeyen gölgesimiyiz?Bunca yozlaşmanın,yalanın,savaşların,adaletsizliğin,zulmün ve tahammülsüzlüğün her geçen gün daha da yaygınlaştığı bir gezegende varlığımız yokluk sınırına çoktan dayandı sanırım…